Szukali Jezusa najpierw wśród krewnych, przyjaciół, wśród uczestników pielgrzymki, aż w końcu wrócili do Jerozolimy. O czym mówi i czego uczy nas tajemnica odnalezienia Jezusa?
Ostatnia tajemnica różańcowa wchodząca w skład części radosnej dotyczy wydarzenia, które dokonało się kilkanaście lat po narodzinach Jezusa. Znów pojawia się Świątynia, lecz tym razem w trochę innym kontekście.
Maryja z Józefem udali się w pielgrzymkę do Jerozolimy na święto. Zabrali tam także Jezusa, który w opisanym wydarzeniu miał już dwanaście lat. Po zakończonych uroczystościach mieli powrócić do Nazaretu. W drodze powrotnej Maryja z Józefem dostrzegli, że nie ma z nimi Jezusa i zaczęli Go szukać.
Szukali Jezusa najpierw wśród krewnych, przyjaciół, znajomych, wśród uczestników pielgrzymki, aż w końcu wrócili do Jerozolimy. Szukali Go aż trzy dni. W końcu spotkali małego Jezusa w Świątyni, otoczonego Izraelitami, którzy słuchali Jezusa i zadawali Mu pytania. To nie On słuchał uczonych w Prawie, ale to On sam nauczał.
To wydarzenie, którego świadkami byli także Maryja z Józefem, było bardzo zdumiewające. Maryja zapytała Jezusa dlaczego nie wrócił, dlaczego nic nie powiedział. Jako Matka wyraziła swój lęk i strach. Ale Jezus dał im wielką naukę, mówiąc: ,,czyż nie wiecie, że powinienem być w tym co należy do mojego Ojca?”.
Jezus pokazał, że pierwsze co powinniśmy w życiu robić, to poszukiwać tego, co będzie okazją do uwielbienia Boga. Mamy szukać w swoim życiu tego co należy do Boga i czynić wszystko, by całe nasze życie do Niego należało.
Na zakończenie tej niezwykłej sceny widać, że Jezus wraca z Maryją i Józefem do Nazaretu i że jest im posłuszny. To kolejna wskazówka dla każdego z nas. Nie tylko mamy nasze życie przekształcać na własność Pana Boga, ale także tak nim kierować, by podstawą naszej codzienności było posłuszeństwo, to posłuszeństwo, które będzie pomagało nam odkrywać Boga w naszej codzienności.