Kolejną tajemnicą z grona tajemnic radosnych Różańca Świętego jest wydarzenie związane z Elżbietą. W trakcie spotkania z Archaniołem Gabrielem Maryja dowiedziała się, że jej krewna, Elżbieta jest brzemienna, spodziewa się dziecka, które stało się błogosławieństwem dla całej rodziny.
Maryja nie zastanawiając się wyrusza do swojej krewnej, by jej towarzyszyć w tych ważnych chwilach. Udaje się z pośpiechem, bo wie, że jej przybycie będzie wiązało się z wypełnianiem misji otrzymanej chwilę wcześniej od Anioła.
W spotkaniu Maryi z Elżbietą dokonuje się coś bardzo ważnego, gdyż wraz z nimi spotykają się także Jezus i Jan Chrzciciel, których noszą pod swoim sercem. To spotkanie dokonuje się w atmosferze wielkiej miłości i radości. Na pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w łonie Elżbiety.
Słowa powitania, sprawiają, że Elżbieta wygłasza wobec Maryi słowa proroctwa dotyczące nie tylko jej życia, ale także charakteru jej misji, którą jak się okaże będzie wypełniała już na wieczność. Elżbieta nazywa Maryję błogosławioną, czyli szczęśliwą, bo została wybrana przez Boga, a za dar z swojego życia będzie wychwalana przez wszystkie wieki.
Proroctwo Elżbiety sprawia, że Maryja wypowiada najbardziej znane i najpiękniejsze słowa zwane ,,Magnificat”. Owo ,,Wielbij dusza moja Pana”, to hymn uwielbienia Boga za to co czyni w życiu każdego człowieka, ale z drugiej strony to także program życia Maryi. W tych słowach ukryta jest nie tylko misja Maryi, ale także jej miejsce w Historii Zbawienia.
W ,,Magnificat” Maryja ukazała, że pierwszy zawsze musi być Bóg. Mimo tego do jakich zadań zostaliśmy powołani, jak wielkie dzieła czynimy, to czynimy je tylko dlatego, że Bóg tego chce i w nich to Bóg musi być na pierwszym miejscu.
Maryja w tym wydarzeniu pokazała, że z jednej strony jest tą, która przynosi człowiekowi Jezusa, można by powiedzieć, że jest pierwszym tabernakulum, pierwszą monstrancją, w której można adorować Jezusa, ale z drugiej strony wskazuje, że całej jej życie będzie ukryte, pokorne, by na pierwszym miejscu był Jezus.
Maryja udaje się do Elżbiety, by otoczyć ją opieką, by wspomóc w czasie staniu błogosławionego, w przygotowaniach do porodu, ale okazuje się, że to spotkanie przeradza się w pierwsze głoszenie Jezusa, kiedy to Maryja nie koncentruje uwagi na sobie, ale oddaje chwałę Bogu.