Dziś w Kościele czytamy fragment Ewangelii według świętego Łukasza, w którym Jezus nauczając mówi: ,,nie bójcie się, jesteście ważniejsi niż wiele wróbli”. Jest to jeden z najbardziej czułych fragmentów Pisma Świętego. Zawsze kiedy go słyszę lub czytam, rozczula mnie i pokazuje piękny obraz Boga.
Bo o czym w ogóle jest to zdanie? Po pierwsze o zaufaniu Bogu. Jezus woła, byśmy się nie bali, bo On jest z nami. Żadne zło, żaden grzech nie pokona nas nigdy, jeśli będziemy ufali Jezusowi. Ktoś powie: ,,dobrze, ale przecież ja ciągle upadam, ciągle grzeszę i jak to się ma do ochrony, którą Jezus obiecuje?”. Ależ to w niczym nie przeszkadza. Bycie z Jezusem jest drogą, w której jesteśmy uświęcani. Możesz tysiąc razy upaść, ale zaufanie ciągle będzie ci podpowiadać, że w tym upadku nie jesteś sam. Że jest z tobą Jezus, który Ci przebaczy, który pomoże Ci wstać, jeśli tylko będziesz tego chcieć.
Słowa: ,,nie bójcie się” to jakby potwierdzenie tego, że On zawsze będzie blisko nas, wystarczy, że otworzymy nasze serca, że będziemy każdego dnia tak jak Maryja w Nazarecie mówić Mu swoje ,,tak”. To zapewnienie, że w Nim naprawdę możemy pokładać nadzieję.
Ale na tym się nie kończy. Jezus mówi dalej: ,,jesteście ważniejsi niż wiele wróbli”. Co to oznacza? Że dla Boga jesteśmy wyjątkowi, że On naprawdę zrobi dla nas wszystko. Ten fragment Ewangelii jest dla mnie takim wyznaniem miłości. Bóg w ten sposób pokazuje, że jestem takim Jego oczkiem w głowie. Nie ma ważniejszego stworzenia ode mnie. I oczywiście nie jest to powód do pychy. Wręcz przeciwnie, to szkoła pokory, w której Bóg pokazuje mi czystą miłość.
Myślę, że słowa Jezusa z dzisiejszej Ewangelii to z jednej strony przypomnienie o Jego bliskości, a z drugiej strony zaproszenie do pójścia za Nim, do powierzenia Mu siebie i zaufania, że On wie lepiej i że przy Nim naprawdę mogę czuć się bezpieczny. Wystarczy jeden, mały krok i wszystko może się zmienić. Jedna decyzja, by zaprosić Jezusa.
Tylko czy mam odwagę?
fot. Asia Popławska